Veps is the oldest and easternmost of the Finnic languages. The Vepsian people are concentrated in the area between the lakes Ladoga, Onega, and Beloje in the Republic of Karelia, and in Leningrad and Vologda Oblast.Theil, 2022. The Veps people were first mentioned in 551 by Roman-Gothic scholar Jordanes in his chronicle De origine actibusque Getarum,Jordanes, ca. 551. describing their main livelihood as slash-and-burn agriculture, cattle herding and hunting.Fenno-Ugria, n.d.

Scripts
Latin, Cyrillic
Other names
Vepsän kelʹ, Vepsän keli, Vepsä, Chud
Speakers
1 300
ISO 639-2
vep
Regions
Republic of Karelia, Leningrad Oblast, Vologda Oblast
History of written Veps

The earliest written Veps folklore dates back to the 1800s. Some of this material is documented in the Finnish philologist Elias Lönnrot’s doctoral thesis, Om det nordtchudiska språket, from 1853.Lönnrot, 1853. The Austro-Hungarian ethnographic researcher and linguist Károly Újfalvy von Mezőkövesd published a French-language grammar of Veps in 1875.Újfalvy von Mezőkövesd, 1875.

“Mäne, sanui Vedehine, da kutsu händast völ bortsale." Hän i mäni i sanui: "t'ätain käsk bortsale kutsta, kudam sordab toisen; kun sinä sordat , ka i d'engad andamai." Hän n'etsä briha sanui: "mäne nakhu pikkuisehe, om milai penskan taga sada voosne uk, iske händast dubinal, i hän sintai sordab.”
Kus'jiaine i paimen
Wardeitkateisei andelta milostinat teiden rahfhan aigan, siks mis'e hö teit n'ähtais': muga ei line teile nahradat tatas teiden taivhalises.
Vedehine sanui hänele
Minei om lujas mel’he tehta tundmust teidenke!
Sišpäi tuldas ionad segoitajas hätkembanke elonke, ka energijan da entropijan sido toižetase, ionad napridas sirta toine toižespäi i reagiruidas nozoludenke. Mugomad stabiližed substancijad puttas londuses madaliden temperaturiden olendoiš tobjimalaz. Sen järgeline ozutez om segoitadud soliden ionad merivedes.
Ezmäine Moisejan kirj
Kaik mehed sünduba joudajin i kohtaižin, ühtejiččin ičeze arvokahudes i oiktusiš. Heile om anttud mel’ i huiktusentund i heile tariž kožuda toine toiženke kut vel’l’kundad.
La jint ranat ei tege, kun puul päka ei išktu.
Ošal rist’it toisen ńečastjas mudreniaks tegche.