Uššˈedemienie huv leam duoguo oarjese, daj duv oarj’el-gránnáj goaj-guo, guh lin helsˈeme dâllie, ažžim viekkitiedh rárkˈedh jallh báldediedh jallh –

Disse lin dibr’etamme nâjbien dappeb, skárján dappeb, náluo-goadieb jih båŋguob, gusnie lij bîstˈe jih suorme-goadie-dappe.

Fad uær, so ir i himblumma, hielit ir dætt nam, tilkum dætt riki, ski dænn vilja, so i himblum, sâ â jordi

Eð war ien uvendes grann witterdag, straks etter nyåreð. I suolstjinį upą̊ Relldalsäðn war eð warmt og guott. Bar liteð laingger framą̊ da’n ulld eð far byr ą̊ drupå frą̊ grånum og tollum, so war yvyrdraiðner min ien aispansar, so dier såg aut sos nog underlig statyer.

Ryöjdnahin ïntán. Såmies luejtten die, guh die gijđđak njåladähtjen. Die luejtten dassás guh die mesijde älggen meärkkuot miesiekuv, mesijde meärkkuot. Bühttjen álduojde, men die dállie jis idtjen nága bühttjieh álduojde. Jah luejtth die butsjijde dassás guh die… guh sarvvájd älggeh tjühkket, byöbmastallagåhtiet.

Båtsuoj-bieŋjuv galggá báddie-gietjiesna álggiet lieratit. De tjuavrrá jiehtja viegadit ráddiesta ráddáje jah nav ájaj livva-sijiesna, guh jiehtják súhph. Die galggá daina báddie-bieŋjijne viegadit bijrra ieluon, nav júhtie biegŋja galggá vuöjdniet gúktie almatjh gelggh dahkat.

Ajn Mävur èr nevndur Grujmur Kamban, han fowr fistur at biggja Förjar, meni Häraldur hin hårfagri vär å Døvun; tå fluddi firi Owdømi hansara mengur Mävur; summir settu se uj Förjun og bigdu här, men summir lajtavu til onnur Ojulond.